Onderhandelen is geven en nemen. In slechte tijden zijn we geneigd meer te geven, omdat we bezorgd zijn om de continuïteit van het bedrijf en onze baan. Maar als het goed gaat en de KLM blijft de druk onnodig hoog opbouwen, gaat de rek er langzaam uit. De bodem is in zicht en de hoeveelheid ‘wisselgeld' raakt op.

Over de bezuinigingsmaatregelen in het kader van het loopbaanbeleid is al veel gezegd. We zijn er al langere tijd niet gelukkig mee en een adequate oplossing is er nog steeds niet. Er zijn overigens nog meer ergernissen, knelpunten en vreemde regels waar nodig iets aan moet gebeuren.

Een opsomming:

• Aanmeldingstijden die niet aan de uitbreiding van taken zijn aangepast, waardoor wij onder verhoogde druk moeten werken;
• Afmeldingstijden die door paspoortcontroles aan de gate en de security-check op weg naar het Bemanningencentrum vaak niet worden gehaald;
• Het wegbrengen van Unaccompanied Minors (UM'men) naar de Junior Jet Lounge, wat strikt gezien een taak voor het grondpersoneel is;
• De Gratis Nevenopdracht, zoals het in onze vrije tijd voldoen aan onze wettelijke verplichting gekwalificeerd te blijven voor ons werk (flight safety-recurrent);
• Het in onze verlof aanvragen en ophalen van het USA-visum op het Amerikaanse consulaat in Amsterdam, hetgeen voor velen een dagtaak is;
• De Korte Opdracht: Het uitvoeren van een Europa-vlucht voorafgaand aan een ICA-vlucht, waar niet altijd een compensatie tegenover staat in de vorm van verlof;
• De eis om bij reservedienst binnen een uur op Schiphol te kunnen zijn, terwijl de verkeersdrukte de laatste jaren drastisch is toegenomen;
• Voor (senior)pursers: Het veelal in eigen tijd moeten schrijven van beoordelingen. Om de vereiste kwaliteit te bereiken, is het bijna onmogelijk dit aan boord te doen.
• Een krakkemikkig, overbelast en onrechtvaardig verzoekensysteem. (Alle hoop is nu gevestigd op PBS...)

Als we de geruchten mogen geloven, moeten we straks op Europese buitenstations ook nog eens alle stoelzakken controleren op explosieven. Wéér een klus op ons bordje die eigenlijk niet tot onze taken behoort en die, zo wordt beweerd, de KLM zo'n anderhalf miljoen euro zou besparen. Houdt het dan nooit op?

Tellen we alles bij elkaar op, dan rijst de vraag hoe het zover heeft kunnen komen. Op het forum en in gesprekken met collega's komen deze onderwerpen regelmatig ter sprake. Wat de KLM-cabineafdeling van FNV Bondgenoten betreft is de maat vol als het gaat om het steeds maar uitbreiden van ons takenpakket en het verrichten van werkzaamheden in eigen tijd. Sterker nog, we willen nu eens écht iets terug voor de extra inspanningen die we dagelijks leveren. Na het vele geven wordt het tijd om meer aan ons zelf te denken. Na het winstherstel van onze werkgever zijn wij aan de beurt. Daar zetten we ons, samen met jou, graag voor in.

Redactie Cabin Pressure